Ё.Мөнхдэмбэрэл: Ганц дүүгээ алдснаас хойш амьдралыг өөрөөр харж эхэлсэн, хайртай хүмүүс чинь чиний бүх зүйл шүү

“Би өнгөрсөн жил ганц дүүгээ алдсан. Миний дүү мундаг эрдэмтэй, гадны улс руу урилгаар ажиллахаар яваад эргэж ирээгүй. Дүүгээ өнгөрснөөс хойш “хүн ер нь ингэж их сурч сурчихаад зүгээр л өөд болчихоор ямар хэрэг байдаг юм” гэж бодогддог юм билээ. Нэг талаараа хорвоо шудрага бус, амьдрал хатуу. Ер нь би өмнө нь мөнгөний араас, амжилтын төлөө л улайраад байдаг байснаа дүүгээ өнгөрснөөс хойш л ойлгосон. Тийм болохоор ээж, аавтайгаа амралтын өдөр бүр уулзаж ээжийнхээ гарын хоолыг иддэг. Ээж, аав минь нэг л өдөр буцахад амьд сэрүүнд нь цаг гаргаж чадаагүй дээ гээд харамсах юм билээ.

 Хүн их мөнгөтэй, сайхан машин, том байртай байлаа ч хайртай хүмүүс минь байхгүй болчихвол би хэн ч биш. Хэзээ ч миний сэтгэл дүүрэн байж чадахгүй. Хайртай хүмүүстайгээ л удаан баймаар санагддаг. Багшаар ажиллаж эхлээд зорилтот бүлгийн гэдэг ангилалд багтдаг байсан болохоор эхнэр хүүхэдтэйгээ хамт гурван жил оюутны байранд амьдарсан. Тэгээд оюутны байрнаасаа гараад 12мкв нийтийн байр ч хөлсөлдөг байлаа. Хүн өөрийгөө дайчилж, хүрээллээ өөрчилж чаддаг байх ёстой юм билээ. Арван жилээ төгсөх жил манай ангийн хүү “чамайг хэн гэдэг билээ” гэж асууж байсан. Би тийм л сураггүй, доожоогүй хүүхэд байлаа. Гэхдээ амьдралд эхлэл биш төгсгөл чухал” гээд энэ амьдралд юу туулснаа тогтуухан ярив. 

Ё.Мөнхдэмбэрэлтэй ярилцсан ярилцлагыг Заригаас үзээрэй.